Hollandsche IJssel Mooier

Wij bieden niet alleen wetenswaardigheden en nieuws over recreatie en uitgaan in de Hollandsche IJsselregio, maar ook over bezienswaardigheden, cultuur, ontstaansgeschiedenis en natuur.

Deze site moet langzaam uitgroeien tot het virtuele ecomuseum van de Hollandsche IJssel. Wie ideeën heeft, of iets te melden, kan zijn bericht of beeldmateriaal sturen via dezelink

De CULTUURAGENDA en EXPOSITIES zijn tot de coronamaatregelen over zijn niet actief.


ACTUEEL


Week 03 2022

1923 Paulina Bisdom laatste Vrouwe van Vliet

In het Haastrechtse Museum Paulina Bisdom van Vliet vindt u de inrichting met inboedel van de laatste eigenaresse zoals die was bij haar overlijden in 1923. De rijke dame, die kinderloos stierf, liet haar hele fortuin aan een stichting na, met als beding dat alles moest blijven zoals het was. Hoe kwam zij aan haar fortuin en wat voor rol speelde de familie Bisdom, later Bisdom van Vliet, in de geschiedenis.

 

Adriaan Bisdom

Waar nu het bijzondere museum staat, bouwde in 1694 gemeentesecretaris en notaris Adriaan Bisdom zijn huis. Adriaan was de zoon van de hoogheemraad van de Krimpenerwaard, Jacob Bisdom (†1704), die op zijn beurt de zoon was van Jan Bisdom van Crimpen. In de tuin achter het museum aan de Hollandsche IJssel stonden tot voor kort twee prachtige rode beuken die Adriaan in 1696 en 1698 plantte, ter gelegenheid van de geboorte van zijn zonen.

Theo Bisdom van Vliet

Adriaans zoon Theo Bisdom werd een succesvol koopman en kocht in 1755 de heerlijkheid van Vliet bij Oudewater. Hij kocht het niet voor het vervallen kasteel, waarvan de grachten nog in tact waren, maar omdat hij daarna de titel ‘heer’ mocht dragen en op die manier lid werd van de Hollandse adel. Theo Bisdom, heer van Vliet (†1777) werd poorter – dat is iemand met stadsburgerrechten – van Gouda en trouwde met Maria van Harthals. Ze kregen twaalf kinderen. Na Theo’s overlijden trad hun oudste zoon, Marcel Bisdom, heer van Vliet, in zijn voetsporen en die werd ook poorter van Gouda. Marcel trouwde in 1766 in Goes met Maria Catherina Reijnders uit Middelburg, de dochter van Salomon Reijnders, de vice-admiraal van Zeeland.

Marcel Bisdom van Vliet I

Marcel kreeg meerdere erebaantjes in Gouda; zo was hij regent van het weeshuis en kerkmeester. Van 1782 tot 1795 was hij lid van de Goudse vroedschap en groeide zijn fortuin tot hij een van de rijkste inwoners werd van Gouda. Zijn kapitaal verdiende hij met zijn koffie- en katoenplantages aan de rivier Demerar in Barbados, dat was in de Nederlandse kolonie Essequebo en Demerary, die in 1745 werd opengesteld voor de aanleg van plantages. Ongetwijfeld speelde zijn varende schoonvader daar een rol in. Marcel behoorde daarmee tot de nouveau riche. Een pamfletschrijver noemde Marcel niet voor niets ‘een Haastregtsche boerejongen wiens grootvader de kost had verdiend als hengstenlubber’. Voor wie niet weet wat een lubber is: het synoniem is castreerder (een gecastreerde hengst is een ruin).

Orangisten gooiden bij de onlusten in 1787 de ramen bij Marcel Bisdom van Vliet in. Ondanks zijn lidmaatschap van de Goudse Patriottische Sociëteit werd hij niet uit de Goudse vroedschap gezet. In de jaren 1790 en 1791 was hij zelfs burgemeester van Gouda. Marcel en Maria kregen vijf dochters. Hun enige zoon, vernoemd naar zijn grootvader en zeeheld Salomon Reijnders, nam het familie-imperium op 29 september 1806 over, toen Marcel op zevenenzeventig jarige leeftijd in Gouda stierf.

Salomon Reijnders Bisdom van Vliet

Met Salomons Reijnders koloniale bezittingen op Barbados zal het toen al wel afgelopen zijn, want vanaf 1796 hadden de Engelsen er flink huisgehouden. Salomon Reijnders Bisdom-van Vliet (†30 oktober 1825) werd aangesteld als schout en burgemeester van Haastrecht. Dit gemeentehuis, met een met tongewelven gedekte achterste kelder voor de cachotten, werd in 1823 gerestaureerd onder Salomon, die was getrouwd met Paulina Maria Hondorff Block.

Twee jaar later stierf hij en nam zijn negentienjarige zoon Marcel, vernoemd naar zijn grootvader, de burgemeestershamer over en die van de dijkgraaf van Krimpenerwaard. Zijn broer Otto Breat Bisdom van Vliet was toen vijftien jaar oud.

Marcel Bisdom van Vliet II

Als inwoner van Haastrecht stond Marcel in 1832 in Gouda op de veertiende plaats, van het rijtje rijkste mannen van Gouda. Een goede partner dus voor Maria Elizabeth Knogh, de weduwe van Abraham Ledeboer, met wie hij 11 juli 1839 trouwde. Een jaar later werd hun enige kind geboren: Paulina.

De oom van Paulina, Otto Breat Bisdom van Vliet, trouwde in 1847 met Adelheid Pauline Florentine van Hall en werd heer van Cattenbroek. Hun zoon Salomon Reijnders II Bisdom werd in 1852 in Utrecht geboren.

Paulina’s vader Marcel Bisdom van Vliet, die de burgemeester van Haastrecht was, werd rond 1857 tevens de burgemeester van Vlist en Bonrepas, daarnaast was hij lid van de Provinciale Staten en firmant van Ledeboer & zonen, het bedrijf dat Paulina’s moeder van haar overleden eerste man had geërfd.

Paulina trouwde in 1869 met domineeszoon Johan Jacob le Fèvre de Montigny, luitenant te zee 1e klasse. Het domein van de familie liep van de Nederlands Hervormde kerk tot de huidige Bredeweg. Haar vader gaf nog de opdracht om op de plaats waar hun huis in Haastrecht stond, een nieuw herenhuis te bouwen dat in 1877 gereed kwam. Tegenover dit schitterende herenhuis werd park De Overtuin in Engelse stijl aangelegd, dat door de komst van de provinciale weg later van het huis zou worden afgescheiden.

Paulina Maria le Fèvre de Montagny van Vliet

Paulina’s vader zag het eindresultaat van de bouw niet, want hij overleed voordat hun statige huis klaar was. Paulina en haar liberale man bleven er wonen. Le Fèvre de Montigny nam de burgemeestershamers van zijn schoonvader over, maar moest om gezondheidsredenen op z’n veertigste, in 1880, stoppen en stierf een jaar later. Hij liet Paulina op haar eenenveertigste kinderloos achter en die bleef tot haar dood in het huis wonen.

Paulina’s enige familielid, haar neef Salomon Praet II, trouwde op 17 juni 1882 in Antwerpen met de Amsterdamse Helena Hendrika Viervant, maar stierf in Antwerpen zonder nakomelingen. Paulina bleef daardoor in 1901 alleen achter als enige erfgename van het rijke familiebezit van Bisdom van Vliet.

Ze liet voor haar gezelschapsdame links van het herenhuis in 1907 een huis bouwen in neo-renaissancestijl. In 1914 kwam daar een huis naast voor haar rentmeester.

Op 21 december 1923 overleed Paulina Maria le Fèvre de Montigny - Bisdom, vrouwe van Vliet en Willige Langerak, op drieëntachtig jarige leeftijd. Er was wel een familiegraf in het transept van de Nederlands Hervormde kerk, die vlak naast het huis staat, maar Paulina koos er voor bij haar man in het park De Overtuin te worden begraven. Het stoffelijk overschot van haar hond Nora kreeg daar ook een plaats met gedenksteen.

Stichting Bisdom van Vliet

De vrouwe liet alles na aan de stichting Bisdom van Vliet, onder het beding dat het bestuur het graf van haar en haar man waardig zouden onderhouden, dat ze verenigingsgebouw Concordia, dat zij voor de gemeenschap liet bouwen, zouden onderhouden en zouden bijdragen aan de verpleging van arme zieke en ongelukkige protestantse Haastrechtse kinderen. Haar rijkgevulde herenhuis moest een museum worden. Zo werd het huis van de familie het unieke museum dat nu behoort tot de top honderd van de Nederlandse monumenten. Het verhaal gaat dat de streng protestantse vrouwe het gemeenschapshuis Concordia om strategische redenen op de huidige plek heeft laten bouwen om de roomse Sint-Barnabaskerk aan haar gezichtsveld te onttrekken.

 

Dit artikel werd eerder door Rob Stolk Concepts gepubliceerd bij HollandscheIJsselAltijdAnders.nl

Lees meer »
Week 47 2021

Lezing steenindustrie uitgesteld

De lezing over de impact van de ijsselsteenindustrie die afgelopen vrijdagmiddag door Rob Stolk in het Van Cappellenhuis zou worden gehouden, is vanwege corona uitgesteld tot nader datum.

Lees meer »
Week 46 2021

De impact van de ijsselsteenindustrie op de regio

De baksteenindustrie aan de Hollandsche IJssel domineerde eeuwenlang in de Nederland. De fabrieken hadden een enorme ecologische en maatschappelijke impact op onze regio. Langs de ‘levende rivier’ waren maar liefst 40 steenplaatsen, zoals de plekken werden genoemd waar de bekende gele ijsselsteentjes werden gemaakt.

De buurtschappen langs de IJssel danken er hun bestaan aan. De miljarden ijsselsteentjes werden overal toegepast. Ze werden niet alleen gebruikt voor woningen, boerderijen, straten en pleinen in de Lage Landen, maar ook geëxporteerd en als ballast gebruikt door de handelsvloot. Na een half millennium raakten de ijsselsteentjes echter in ongebruik en verdwenen de fabrieken.

Rob  Stolk neemt u mee in dit ongelofelijke stukje geschiedenis, zo heel dichtbij!

Vrijdagmiddag 26 november aanvang 16.00 uur.

Entree € 10.-, Vrienden € 7.-, jongeren tot 25 jaar € 5.- incl. drankje en hapje (opties zijn te kiezen bij het bestellen van kaarten).

Het Van Cappellenhuis vindt u aan het eind van de Kerklaan in het oude Dorp van Capelle aan den IJssel. Het maakt gebruik van het coronatoegangsbewijs voor bezoekers van 12 jaar en ouder.

Aanmelden

Lees meer »
Week 40 2021

Inspirerende voorzitter GOUDasfalt overleden

De voorzitter van GOUDasfalt, Herman Ruiter, is afgelopen maandag overleden in het Groene Hart Ziekenhuis. Hij stond aan de wieg van het intiatief GOUDasfalt en was van meet af aan actief als bestuurslid. Hij was voorzitter vanaf april 2017. Aanvankelijk werd argwanend door de gemeente Gouda gekeken naar de idealistische low cost geitenharenwollensokkenplannen van de stichting die het vervuilde koudasfaltterrein voor recreatieve doeleinden wilde inzetten. Maar het enthousiasme van de initiatiefnemers gaf voldoende vertrouwen om hen in zee te gaan. Naarmate de plannen gestalte kregen, bewees de stichting zijn bestaansrecht en ontwikkelde zich een van de belangrijkste recreatieplekken in Gouda, waar inmiddels veel mensen ook hun brood kunnen verdienen. Mede-bestuurder Werner Trooster noemde Herman Ruiter ‘een doorgewinterde vergaderaar’ en legt in zijn nagedachtenis uit hoe hij de lat voor mensen die met plannen kwamen wel hoog kon leggen.

Op maandag 11 oktober is er van 11.00 tot 12.30 uur een informeel samenzijn op GOUDasfalt, Gouderaksedijk 32 in Gouda. Iedereen is daar welkom. Herinneringen kunnen worden gedeeld via www.memori.nl/gedenkplaats/Herman-Ruiter 

Lees meer »
Week 30 2021

Leefgoed klaar voor de toekomst

De afgelopen weken is de laatste hand gelegd aan de laatste vergaderlocatie op Leefgoed de Olifant in Nieuwerkerk aan den IJssel. Het is een gebouw met daarin twee vergaderzalen die de toepasselijke namen De Plaets (refererend aan de steenplaats die er vroeger was) en De Weide. Ze hebben ieder een eigen ingang en zicht op de natuur en de uitgebreide modelmoestuin die tussen dit pand en de ernaast gelegen vrijstaande vergaderlocatie De Hut, die eerder in dezelfde stijl werd gebouwd. De catering wordt verzorgd vanuit het ernaastgelegen restaurant De Dames. Lunchen kunnen gebruikers in De Kas. Met dit project is het bebouwd oppervlak van het park met beeldentuin optimaal benut en qua locatievoorzieningen afgerond. De daken, zelfs een deel van de wanden zijn bedekt met zonnepanelen die voor stroom zorgen van het Leefgoed. (Bron Leefgoed.nl)

Lees meer »
Week 27 2021

Documentaire Stenen uit slib

Documentaire over de IJsselsteenindustrie gemaakt door Cor Vemeulen met voice-over van Johan Knoester van Historische Vereniging Nieuwerkerk aan den IJssel, met filmfragmenten uit 1937 van cineast Jan Maris en beelden van de productie uit 1962.

Lees meer »
Week 25 2021

Komt de vijfde steenoven in beeld?

Stichting Archeologie Krimpenerwaard is onderzoek aan het doen naar de archeologie van de steenplaats die op Klein Hitland in Nieuwerkerk aan den IJssel tussen 1627 en 1964 ijsselsteen bakte. Komende zaterdag om 10.00 en 13.30 uur geeft archeoloog Paul in het Veld daar een lezing over bij de vier steenovens aan de Groenendijk. Publiek kan aansluitend een rondleiding krijgen waarbij wordt gedemonstreerd hoe grondboringen worden verricht. Het wordt gevolgd door een presentatie van studenten aan de Saxion hogeschool, die onderzoek hebben gedaan naar de historie van de locatie en de exploitatiemogelijkheiden van het Rijksmonument hebben bestudeerd.

Het historisch onderzoek ging om de plek waar tot in de 19e eeuw een oudere steenoven stond. De overblijfselen hiervan kwamen in beeld na het instorten van een pand dat gebouwd is op het grid van de plek waar vroeger een turfschuur stond. De muren die nu te zien zijn en een oude ovenwand kunnen de restanten zijn van deze oudere zogenoemde dubbeleoven die in totaal veel minder capaciteit had dan de enkele oven die er nu op die plek staat. De oven aan de Kortenoord-kant werd waarschijnlijk volgestort met puin dat vrijkwam bij de bouw van de (inmiddels) gerestaureerde steenoven met turfschuren, om op dijkniveau een kantoortje of opslagruimte aan de Groenendijk te kunnen realiseren. De andere oven werd gesloopt. Stichting Klein Hitland praat al over de ontdekking van de 'vijfde oven.' De studenten van Saxion hebben het vervallen gebouw in kaart gebracht en er een 3D model van gemaakt, dat ze graag tonen zaterdag. Wie de lezing en presentaties mee wil maken, kan zich melden via het secretariaat van de stichting via deze link.

Meer over de steenindustrie aan de Hollandsche IJssel

Lees meer »
Week 24 2021

Tentoonstelling over de IJssel in Montfoort

De IJssel als levenslijn. Eerst was er de rivier met regelmatig overstromende oeverbossen. Moerasgebied dat je kun vergelijken met de huidige Biesbosch. Doordat die oevers overstroomden, bestonden de oeverbanken uit de sedimenten zand en klei en waren ze begaanbaar en geschikt om op de boeren. Zowel de bisschop van Utrecht als de graaf van Holland wilden het moerassige deel, wat we nu het 'Groene Hart' noemen, daarom bij hun gebied betrekken. Beiden besloten in het begin van het tweede millennium tot drooglegging en ontginning.

Mont Fortis werd de grenspost aan de IJssel op de westgrens van Het Sticht en groeide uit tot een imposant kasteel aan de rivier, de verkeersweg van die tijd. Er was een tol, een herberg en er kwamen woningen voor ambachtslieden, handelaren en landbouwers. Zo ontstond de woonplaats die in 1329 stadsrechten kreeg. Montfoort kreeg een stadsmuur met poorten en grachten die werden gevoed door de IJssel.

Tot in de 20e eeuw bleef de Hollandsche IJssel een belangrijke, zo niet de belangrijkste, verbindingsader tussen oost en west en via de Vaart ook met het noorden. De rivier was er niet alleen voor vervoer en bedrijvigheid, maar ook als bescherming en voor de afvoer van overtollig (polder) water.

Tot zo’n eeuw geleden zorgde de IJssel voor drinkwater en tot een halve eeuw geleden werd er nog in gezwommen. Tegenwoordig is de IJssel vooral aantrekkelijk voor de pleziervaart die graag even aanlegt in Montfoort. En op warme dagen wordt er nog steeds in de IJssel worden gezwommen, als is dat eigenlijk verboden, niet vanwege de waterkwaliteit maar voor de veiligheid.

De expositie 'Langs de IJssel' bevat uniek beeldmateriaal en leuke, bij de scheepvaart passende voorwerpen. De entree van de Knoperij midden in het stadje is gratis! Openingstijden van het stadsmuseum en TIP De Knoperij zijn woensdag van 13:00 tot 16:00 uur en vrijdag en zaterdag van 10:00 tot 16:00 uur. Op afspraak is bezoek ook buiten openingsuren mogelijk. Zie ook www.oudmontfoort.nl

Lees meer »
Week 21 2021

1908 Eerste Rotterdamse Marathon was heen en weer naar Gouda

De Nederlandsche Athletiek-Unie organiseerde samen met het Rotterdamsch Nieuwsblad op zondag 24 mei een groot nationaal sportfeest met als titel “De Olympische Spelen”. Het programma de avond ervoor met een sportfeest in De Doele. De sportactiviteiten werden opgeluisterd met muziek en zang en zouden eindigen met vuurwerk. Hoogtepunt was de de eerste Rotterdamse marathon, die zou worden werd gadegeslagen door tienduizenden toeschouwers.

De route liep via Crooswijk, de Nieuwe Terbrechtseweg en de Spiegelnisseweg over Capelle en Nieuwerkerk naar Gouda en terug. Gangmakers waren fietsen en motoren. De start was om half elf bij de uitgang van het Schuttersveld aan de Linker Rottekade waar de 'olympische spelen' werden gehouden. Het parcours naar Gouda en terug was ongeveer veertig kilometer.

Het evenement werd als voorproefje gezien voor de Olympische Spelen in Londen, en was zo belangrijk dat de KNVB de voetcompetitiewedstrijden voor die dag schorste.

 

Medicijnenstudent Theunissen de snelste

Waarnemers op kruispunten controleerden de lopers en wezen hen de weg. De snelste deelnemer, de Hagenees, student medicijnen Willem Theunissen uit Amsterdam, die al eerder afstandsrecords had gelopen onder de naam Simplex,  kwam na 1 uur en 24 minuten bij de Goudse gemeentegrens aan. Een paar dagen voor de wedstrijd verzwikte hij nog zijn enkel, maar dat weerhield hem er niet van om de kop aan te voeren. Een minuut na Theunissen keerde de atleet Lange en weer een minuut later kwam de Rotterdamse favoriet George Buff aan bij het keerpunt. Een aantal renners hield het bij Gouda voor gezien, geblesseerd door kiezelsteentjes in hun schoenen of botsingen met fietsers.
Aangekondigd door de fanfares kwam Theunissen als eerste de baan op, waar hij onder de luidste hoera’s nog een volle ronde moest lopen. Hij finishte in 2 uur 56 minuten en 25,4 seconden. Onderweg was hij op de been gehouden met glaasjes port.

Buff 3.09.06,4 en Lange 3.25.25,4 finishten als tweede en derde. Van het veld van elf deelnemers haalden er slechts zes de streep. Baron F.W.  van Tuyll van Serooskerken, voorzitter van de Athletiek Unie reikte de zilveren bokaal uit. Hij vertelde daarbij dat vroeger de dames een winnaar van een marathon om de hals vlogen en bedolven onder kussen. Ook vertelde de jonkheer dat een winnaar voordien een jaar vrijstelling kreeg van belasting. Hij betreurde het dat deze tradities verloren waren gegaan.

Het geheim van Theunissen? Hij roeide om zijn uithoudingsvermogen te vergroten. Zijn hardlooptrainingen deed hij ‘s avonds laat vergezeld door twee vrienden op de fiets. Bij de echte Olympische Spelen op 24 juli in Londen namen deelnemers uit 16 landen deel en werd voor het eerst de officiële afstand gehanteerd van 42,195 kilometer.  In tegenstelling tot andere berichtgeving liep Willem Theunisse hem wel uit, maar eindigde na dik 4 uur en 22 minuten in het peloton. De Amerikaan Johnny Hayes won in 2 uur, 55 minuten en 18 seconden.

Uit het Algemeen Handelsblad van 25 mei 1908:
De groote Marathon-race Rotterdam-Gouda vice-versa ... gewonnen door een Amsterdammer, den semi-arts Theunissen. Zeer frisch liep deze onder groot enthousiasme van de duizenden toeschouwers zijn baan, en stond onzen verslaggever onmiddellijk daarna zelfs een interview toe. Slechts zes weken had hij getraind, geregeld 3 maal ’s weeks en maar eenmaal daarbij een grooten afstand afgelegd, nl. 28 K.M. Onderweg had hij af en toe hevigen dorst gehad, doch zijn manager was onverbiddelijk en hij kreeg slechts nu en dan wat port. Reeds vroeger had hij tal van prijzen gewonnen. Hij voelde zich nog zeer flink, doch had een blessuur aan een van zijn voetzolen. Dadelijk moest men aan zijn meisje telegrapheeren. Hij liet wat masseeres, dronk een glas melk, en nam een douche. De regenbuitjes onderweg hadden de deelnemers eer goed dan kwaad gedaan.

Hoe het Theunissen verder verging lees je in https://www.ntvg.nl/system/files/publications/1959106410003a.pdf 

Lees meer »

Geduputeerden doen oproep om cultuursector met voorrang te openen

Oproep gedeputeerden Cultuur

Geef kunst en cultuur nu het podium voor herstel van Nederland!

‘Terug naar het oude’ na de corona pandemie is voor velen een geruststellend streven. Tegelijkertijd denken we in Nederland ook na over hoe we het goede van deze crisis kunnen behouden. Hiervoor hebben we de creatieve en kunstzinnige verbeelding, richting en duiding nodig. Maar ook innovatie is noodzakelijk en een spiegel die ons wordt voorgehouden. Het zijn vooral de kunstenaars, denkers, schrijvers, muzikanten en verbeelders die dat kunnen. Laten we niet doordenderen maar KUNST en CULTUUR inzetten. Daarmee is kunst- en cultuursector essentieel en broodnodig.

Er is gelukkig eindelijk reden om de coronamaatregelen te versoepelen. Daar zijn we allemaal heel blij om. Maar de kaartjes voor het theater zijn nog onverkocht en het orkest is nog stil. Want de versoepelingen gelden niet voor veel artiesten en kunstenaars. De sector ligt al meer dan een jaar stil en wij komen al even lang niet in de theaters of musea! Dat is in meerdere opzichten een groot gemis. De Wereldgezondheidsorganisatie toonde in november 2020 nog aan dat kunst en cultuur juist de gezondheid bevorderen1. Dat alleen al zou reden zijn om snel de versoepelingen ook voor deze sector te laten gelden. De sector heeft daarnaast een grote economische waarde. Ook daarom is het nodig dat de sector haar deuren mag openen.

Cultuur is geen luxeproduct nadat al het andere op orde is. Het is onderdeel van het herstel van onze samenleving. We hebben vanaf maart vorig jaar veel sociale contacten gemist. Verenigingen, juist ook die voor cultuur, spelen een belangrijke rol in de verbinding in de wijken en dorpen. Geef meer ruimte aan verenigingen voor amateurkunst, zij spelen een essentiële rol in het leggen van verbindingen tussen groepen mensen. Samen muziek, theater, toneel, beeldende kunst maken: het is cement en medicijn tegelijk voor een opkrabbelende samenleving.

Wij, de gedeputeerden cultuur, roepen het Rijk op om de musea, de theaters, de podia, de bioscopen, de vloeren, de zalen, met voorrang direct open te stellen. De sector is er klaar voor, dat hebben we vorig jaar gezien. Alle protocollen zijn op orde en liggen gereed. Toegang door middel van testen kan soelaas bieden, zolang de mogelijkheid bestaat daarin eigen keuzes te maken. In ieder geval moet het onderscheid dat nu wordt gemaakt tussen toegang tot horeca en theater en tussen toegang tot winkels en musea van tafel, dit doet de sector ernstig tekort. In de gemeenten en provincies doen we wat we kunnen om de sector te helpen. De kunst en cultuursector is een essentiële sector voor onze samenleving en hoort daarom vooraan te staan bij versoepelingen.

Namens alle cultuurgedeputeerden,
Anita Pijpelink, gedeputeerde Zeeland

Michiel Rijsberman, gedeputeerde Flevoland

 

1 https://www.lkca.nl/artikel/who-bevestigt-kunst-en-cultuur-bevorderen-de-gezondheid/

 

Lees meer »
Week 20 2021

Ooievaarskuikens overleven slecht weer niet

De vier kuikens van de ooievaars die getreamd worden op de Nicolaasbasiliek in IJsselstein hebben het slechte weer niet overleefd. Door de wind en regen zijn beide ouders waarschijnlijk niet in staat geweest voldoende te fourageren. De natuur is hard.

Een leeg nest is alles dat blijft. Nu maar duimen dat het volgend jaar wel lukt.

Livestream 

Lees meer »
Week 18 2021

Slecht nieuws voor De Theaterbakkerheij: terras moet dicht

De Theaterbakkerij aan de Gouderaksedijk in Gouda mag niet langer open met het terras aan de kant van GoudAsfalt. Omwonenden maakten er bezwaar en dwarsbomen het initiatief. DeGouda.nl uit het vermoeden dat ze in hun recht staan omdat het theaterterras alleen open mag tijdens theaterprogramma’s die door corona voorlopig niet doorgaan. Een streep door de rekening van de organisatoren Bakker en Heij, die graag hadden willen profiteren van de mogelijkheid om de vaste bezoekers terug te zien en wat omzet te genereren. Wat het voor hen extra zuur maakt is dat het terras van de buren op GoudAsfalt, Rederij de Vrijheid, wel open mag. Voor de volledigheid: het gaat de opening van terrassen die zijn toegestaan tot 50 bezoekers tussen 12.00 en 18.00 uur.

Lees meer »

NIEUWS

De regionale actualiteiten en activiteiten op gebied van cultuur, groen en andere recreatieve dingen vindt je bij onze Facebookgroep HIJM.info